Η Αγκρόπολι βρίσκεται κατά μήκος της ακτής Τσιλέντο στη νότια Καμπανία, όπου ένα βραχώδες ακρωτήριο υψώνεται πάνω από το Τυρρηνικό Πέλαγος και αποτελεί το θεμέλιο του ιστορικού της πυρήνα. Η πόλη χωρίζεται σε αυτόν τον υπερυψωμένο, παλαιότερο οικισμό και τις πιο εκτεταμένες, σύγχρονες περιοχές που εκτείνονται κατά μήκος της ακτογραμμής από κάτω.

Η άνω πόλη είναι προσβάσιμη μέσω μιας απότομης, καμπυλωτής πέτρινης ράμπας που οδηγεί στο Κάστρο Αγκρόπολι, ένα φρούριο που βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του ακρωτηρίου. Από εδώ, η θέα ανοίγεται στην ακτογραμμή και τους λόφους της ενδοχώρας, δίνοντας μια σαφή αίσθηση της στρατηγικής θέσης της πόλης μεταξύ θάλασσας και ξηράς. Το ιστορικό κέντρο που την περιβάλλει είναι συμπαγές, με στενούς δρόμους, μικρές πλατείες και κτίρια διατεταγμένα σφιχτά κατά μήκος των περιγραμμάτων του βράχου.

Παρακάτω, η πόλη εκτείνεται προς τα έξω σε μια ευρύτερη παράκτια λωρίδα όπου η καθημερινή ζωή είναι πιο διασκορπισμένη. Το λιμάνι και η προκυμαία σχηματίζουν μια κεντρική περιοχή, με αλιευτικά σκάφη και σκάφη αναψυχής να μοιράζονται χώρο, διατηρώντας μια σύνδεση με τις θαλάσσιες ρίζες της Αγκρόπολι.

Η ακτογραμμή εναλλάσσεται μεταξύ αμμωδών παραλιών και βραχωδών τμημάτων. Ανάμεσα στις πιο αξιοσημείωτες είναι ο κόλπος Τρεντόβα, μια πλατιά, ανοιχτή παραλία που βρίσκεται σε υψόμετρο χαμηλών λόφων και φυσικού περιβάλλοντος, προσφέροντας μια πιο απαλή αντίθεση με το πιο κλειστό, υπερυψωμένο ιστορικό κέντρο.

Στην ενδοχώρα, το τοπίο μεταβαίνει γρήγορα στους λόφους του Εθνικού Πάρκου Τσιλέντο, όπου τα δάση, η γεωργική γη και τα διάσπαρτα χωριά δημιουργούν ένα πιο ήσυχο, πιο αγροτικό σκηνικό. Αυτή η εγγύτητα με προστατευόμενες φυσικές περιοχές ενισχύει την αίσθηση ότι η Αγκρόπολι βρίσκεται στα όρια μεταξύ ανεπτυγμένης ακτογραμμής και λιγότερο αλλοιωμένου εδάφους.

Αυτό που ορίζει την Αγκρόπολι είναι η διπλή της δομή: ένας αμυντικός, υπερυψωμένος πυρήνας με ρίζες στην ιστορία και μια πιο ανοιχτή, γραμμική παράκτια επέκταση που διαμορφώνεται από τη σύγχρονη ζωή. Αισθάνεται ταυτόχρονα περιορισμένη και στραμμένη προς τα έξω, όπου η σχέση μεταξύ ύψους και ακτογραμμής συνεχίζει να οργανώνει τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η πόλη.